حقيقت نبوّت و ولايت كليّهء مطلقهء خود را ظاهر گردانيد از مطالع و مشارق نفوس قدسيّه و عقول كامله و ارواح كليّهء عباد مخلصين « 10 » خود حضرت خاتم الانبياء ، محمّد مصطفى « صاحب لواء الحمد » « 11 » و « المقام المحمود » « 12 » و « حضرات ختميّون من آل محمّد » « 13 » و قال : نُورٌ عَلى نُورٍ « 14 » « عليهم صلوات اللّه و ملائكته من اوّل الازل إلى آخر الأبد » « 15 » . و درود بىمر و حدّ شايستهء فطرت پاك آن حضرت است كه به نور فطريش ظاهر شد جادهء علم و ايمان ، و منكشف گرديد طريقهء كشف و عرفان ، و دعوت نمود بر سر خوان شريعت رحمة للعالمين خود كافّهء خلايق را از « احمر و اسود » « 16 » كه وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ « 17 » « حتّى عبدوه و قدّسوه و ذكروه و شكروه فى كلّ حين و امد » « 18 » ، و هدايت فرمود شيعيان خالص الولاء و اولياء امّت را بر صراط المستقيم طريقت به جهت وصول به كشف حقيقت به نور شهود و عيان « حتّى عرفوه و وحّدوه فى هذا المشهد » « 19 »

--> - قرار گرفته باشد و آن چراغ ميانهء شيشه‌اى و آن شيشه چون ستاره‌اى تابان باشد كه درخشش آن از شجرهء پربركت زيتون است ، اين درخت با آنكه شرقى يا غربى نيست شرق و غرب جهان بدان روشن و فروزانست و بىآنكه آتشى زيت آن را افروخته باشد خودبخود جهانى را روشنى بخشد نورى بر زبر نور ديگر : ( نور معرفت بر زبر نور فطرت ) و خداى هركه را خواهد بنور خويش راهبر و رهنمون گردد . . . : قسمتى از آيهء 35 سورهء 24 ( 10 ) - خالص‌شدگان ( 11 ) - پرچمدار پرچم حمد ( 12 ) - مقاميست خاصّ حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله كه در آيهء 79 از سورهء 17 بدان اشارتى رفته است : ( وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً ) ؛ يعنى : بخشى از شب را به نافلهء شب بيدار باش ، باشد كه پروردگارت تو را بمقام محمود برانگيزاند . ( 13 ) - مقصود ائمهء معصومين عليهم‌السّلام‌اند . ( 14 ) - به زيرنويس شمارهء 8 رجوع كنيد . ( 15 ) - از آغاز بىآغاز كه ازل نام دارد تا انجام بىانجام ، كه ابد نام اوست درود خدا و فرشتگان او بر ايشان پيوسته باد . ( 16 ) - سرخ‌پوست و سياه‌پوست . ( 17 ) - ( ما كه خدائيم ) تو را ( اى رسول ما ) بسوى جهانيان نفرستاديم جز بدين منظور كه براى ايشان رحمت باشى : سورهء 21 آيهء 107 ( 18 ) - تا آنكه او را پرستش و تقديس كنند و هر لحظه ذكر او گويند و شكر او گزارند . ( 19 ) - تا در آن ديدارگاه و مشهد ( كه انوار تجلّى است ) او را بشناسند و به يكتائى او گواهى دهند .